این مرتبه مخصوص به شیعیان می شود هرچند ممکن است غیر از شیعیان نیز کسی به این مرتبه برسد. مرتبه ی دوم، بغض، تباکی (ظاهر خود را گریان نشان دادن) ، گریه کردن، سینه و زنجیر زدن و لباس سیاه پوشیدن برای مصایب امام حسین (علیه السّلام) و دیگر ائمه است. این مرحله از عزاداری بین عزادار و امام رابطه ی عاطفی ایجاد می کند و پیوندی بین این دو به وجود می آید که باعث کشش عزادار به امام معصوم (علیهم السّلام) می شود.

 

مرتبه ی سوم:

 گذر از مرحله ی دوم به مرحله ی سوم نیازمند کسب معرفت و شناخت نسبت به امام معصوم (علیه السّلام) می باشد. بصورت مختصر معرفت هم به معنای شناخت پدر و مادر و خصوصیات ظاهری ائمه(علیهم السّلام) و هم به معنای شناخت شخصیت و مقام آن حضرات (علیهم السّلام) نزد خداوند متعال می باشد. مرتبه ی سوم لعن و نفرین عاملین مصیبت و جنایتکاران است. نقش شناخت در این مرحله به این صورت است که وقتی فرد با خصوصیات امام (علیه السّلام) آشنایی داشته باشد، جنایت دشمنان آن امام برایش اشکار می شود و کشتن امام (علیه السّلام) را مظلومانه و امام را بی گناه می دانند، در نتیجه از دشمن آن حضرت متنفر می شود و بر او لعن می فرستد.

مرتبه ی چهارم:

پس از مرحله ی سوم، عزادار واقعی احساس می کند مطالبی که در مراسم عزاداری می شنود برایش کافی نیست و عمق کمی دارد. پس عزادار به دنبال منبعی مورد اطمینان می گردد برای اینکه درباره ی امام حسین و یا دیگر ائمه معصومین(علیهم السّلام) شناخت بیشتری کسب کند. چهار منبع مورد اطمینان برای کسب معرفت بیشتر در مورد امام حسین(علیه السّلام) ذکر می نماییم:
- قرآن کتاب و کلام خدا

- زیارت عاشورا (که حدیث قدسی می باشد)

- زیارت ناحیه ی مقدسه( که از زبان امام زمان (عج) نقل شده است)

- زیارت جامعه ی کبیره


پس مرحله ی چهارم کسب شناخت بیشتر و معرفت عمیق تر نسبت به امام (علیه السّلام) است.

مرتبه ی پنجم:

 مرحله ی پنجم که اعلام برائت از دشمنان امام حسین (علیه السّلام) نه به آن دلیل که مظلومانه ایشان و اهل بیتشان را به شهادت رساندند و مصایب زیادی ایجاد کردند، بلکه به این دلیل که امام حسین (علیه السّلام) را از جایگاه اصلی خویش که خداوند برای ایشان قرار داده

بود کنار گذاشتند. پس در مرحله ی چهارم عزادار حقیقی با مطالعه و بررسی متوجه مقام والای امام حسین (علیه السّلام) میشود و از دشمنان آن حضرت بخاطر نادیده گرفتن این مرتبه اعلام نفرت می کند. این اعلام نفرت خود سه مرحله دارد:
زبانی: لعن و نفرین دشمنان با زبان
برائت عملی: یعنی دوری کردن از فرهنگ و تسلط فرهنگی دشمنان و پرهیز از اخلاق و عقاید آنان.

نوشته شده توسط یکی هست در دوشنبه بیست و نهم آذر 1389 ساعت 18:39 | یکی دوسم داره